Omdat ik even snel naar de keuken moest liet ik Boyan alleen achter in de kamer.. Er lag nog een foldertje op tafel.. Toen ik na een paar minuten terug kwam lag het foldertje in stukken op de grond, oeps.. Ik vind het al zo braaf dat hij zo snel stil was.
Al een paar keer stond Boyan op de tweede traptrede, maar verder ging hij niet, en als hij het deed was het omdat wij boven waren en hij niet alleen beneden wilde blijven. Tot gister, toen was japie boven en stond Boyan onder aan de trap te blaffen. Ik dacht, laten we eens priberen of hij al kan traplopen. Hij snapte er eerst niets van en hield zijn achterpoten op de grond staan. Tot ik hem helemaal in de buitenbocht van de trap liet staan, toen had hij het opeens door! Hij rende met een behoorlijk gangetje naar boven en zo onze slaapkamer in. En toen moest hij weer naar beneden, met behulp van een hoop snoepjes kwam hij wel een stukje, maar hij vond het toch wel erg eng!
En toen waren we gisteravond leuk met een balletje aan het gooien en bleef meneer wel erg lang weg, was hij naar boven.. Daarna probeerde hij het weer en vanmorgen was hij het nog niet vergeten, probeerde hij het weer! Dus nu is het tijd voor een traphekje want eigenlijk is het niet de bedoeling dat hij zelf naar boven gaat..
